Автор: Жанна Жалевич
Была там амаль год таму. Сёння наведала ізноў. І ведаеце, слёзы наварочваліся ад жыццёвых гісторый выхаванцаў, што расказала дарэктар прытулку Ала Сяргеўна Прасолава.
Если дети ни папины и не мамины, значит они ничьи? Нет. Они государственные! И так бывает. Но очень бы хотелось, чтобы временно. Семья — это главное для ребенка.
«Формам трэба даць жыццё і права на індывідуальнае існаванне» (Kазімір Малевіч) «Прысвячэнне
Болей за год як ён не з намі. Пры жыцці ён паспеў правесці толькі адну персанальную выставу — «Калі ў горад прыходзіць Вясна» у сакавіку 2020 года.
Калі дарослыя становяцца шэрымі і сумнымі? Калі губляюць фантазію. Новая пастаноўка Віктара Клімчука і Крысціны Бранавай пра гэта. Пра дзіцячы чароўны
Кожны віцяблянін, нават той хто не ўхваляе масавыя гулянкі, мае шэраг успамінаў пад кодавай назвай «Cлавянскі базар». Наш памяркоўны Віцебск, нібыта ўвесь
135-ты Дзень Нараджэння Марка Шагала — 6 ці 7 ліпеня, Віцебск святкаваў 7. І гэта было весела, інфармацыйна і мнагалюдна. І Музей на Пакроўскай, і Цэнтр
Всего три года звезда и бог супрематизма Казимир Малевич провел в Витебске. А приехал он сюда по случаю голода в России. И уехал, когда там стало лучше.
Мікалай Мартынаў заклаў краевугольны камень у падмурак уласнай Галерэі сучаснага мастацтва. Ён стварыў мастацкую прастору «М-Цэнтр». Многа дзесяцігоддзяў
Адценне лёгкага суму засталося ў Арт-прасторы на «Талстога, 7» Віцебскага Цэнтра Сучаснага Мастацтва пасля заканчэння выставы «Вясна будзе», мастака Наталлі
Некалькі гадоў таму віцяблянін Максім Жукаў «узяўся за гуж», а калі афіцыйна, то пачаў інвестыцыйны праект — Уласнае прадпрыемства «Сядзіба Лётцы».
«Была ў зайца хатка лубяная, а ў лісы ледзяная»… Ведаеце? Асабіста мне было і лісу шкада. Канешне нельга ў чужую хатку хітрыкамі прабірацца і гаспадара праганяць.
А ці ёсць увогуле — гэта агульназразумелая рэчаіснасць? А мо кожны мае толькі асабістыя ўражанні і па іх будуе ўласную карціну? «Не люблю я цэтлікі розныя.
Міжнародная акцыя — «Дзень музеяў», а пазней і «Ноч музеяў» нарадзіліся ў Францыі і вельмі хутка сталі ўсясветнымі. Жаданне далучыцца да міжнароднага музейнага
Густ савецкага народа быў такі ж суровы і прамалінейны. У вялікіх гарадах канешне былі музеі і выставы праводзіліся. Але … «Искусство принадлежит народу
«Сан Саныч» — так па-свойскі называлі знакамітага і самага ўплывовага Віцебскага мастака-авангардыста сябры і знаёмыя. У іх ліку былі: Васіль Быкаў, Рыгор
















